Magdalena Kieszniewska / Nie jestem już osobą

Wyjątkowe czasy wymuszają wyjątkowe rozwiązania. Planowana data wernisażu wystawy Magdaleny Kieszniewskiej zbiegła się z ogłoszeniem stanu epidemii w Polsce oraz zawieszeniem wszelkiej działalności kulturalnej. Sytuacja była na tyle zaskakująca, że w pierwszym momencie nie byliśmy w stanie podjąć jakiejkolwiek decyzji i projekt został z dnia na dzień zamrożony.

Po tygodniu oswajania się z nową sytuacją, wspólnie z artystką i kuratorem podjęliśmy jednak decyzję, że to nie będzie koniec. Zbyt dużo pracy oraz środków zostało już zaangażowanych, a możliwość otwarcia wystawy w późniejszym terminie była kompletnie nieprzewidywalna. Projekt “Nie jestem już osobą” otrzymał drugie życie i zaczął przedziwnie harmonizować z rzeczywistością codziennej izolacji. Magda, w pewnym sensie, zadomowiła się w Szarej i postanowiła w odosobnieniu pracować nad swoim projektem przez kilka tygodni, już bez współpracy z kuratorem czy bez większego wsparcia innych osób.

Wystawa Magdaleny Kieszniewskiej “Nie jestem już osobą” trafiła w dziwny i niepokojący moment, ale mamy wrażenie, że dzięki temu nabiera dodatkowej, zaskakującej energii. Efekty pracy udostępniamy dla Was na razie online, ale liczymy na to, że już wkrótce uda nam się ją otworzyć choć na kilka dni.

Joanna Rzepka-Dziedzic, Łukasz Dziedzic / Galeria Szara

 

Magdalena Kieszniewska / Nie jestem już osobą

kurator: Krzysztof Dobrowolski
projekty graficzne: Mateusz Kokot

wystawa online od: 8.05.2020

Wernisaż: 13.03, godz. 18.00
Czas trwania wystawy: 13.03. – 4.04.2020

Miejsce wystawy: Galeria Szara, Katowice, ul. Misjonarzy Oblatów 4
organizator: Fundacja Galeria Szara
partnerzy: Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach

 

Grając z konwencjami Magdalena Kieszniewska korzysta z wielu mediów i strategii, konsekwentnie konstruując własną gramatykę wypowiedzi. Pracuje z filmem-wideo, malarstwem, przestrzeniami zastanymi, obiektami znalezionymi i historiami, które zawłaszcza i przepracowuje. Tworzy instalacje, rearanżacje miejsc zastanych, angażuje obiekty. Fotografuje. Prowadzi bloga – nawyk pisania staje się ramą i narzędziem rozważań teoretycznych, ciągłej autorefleksji, ale też formą pamiętnika – katalogu szczególnych sytuacji. Profile w mediach społecznościowych – na YouTubie, Facebooku i Instagramie – są miejscami komunikacji i aktualizacji. Z kolei inne – jak Tinder – stwarzają możliwości, otwierając furtki dla zdarzeń i doświadczeń, które znów wymagają przepracowania.

Jej twórczość i bezkompromisowe podejście zwróciły szerszą uwagę podczas zeszłorocznego Konkursu Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów. Projekt „Oswajanie bezdomnego”, prezentowany podczas wystawy konkursowej w ramach 18. Biennale Sztuki Mediów WRO 2019 CZYNNIK LUDZKI/HUMAN ASPECT, w szczególny sposób wpisywał się w hasło edycji. Wizualnie sugestywna i dominująca instalacja, złożona z obiektów i obrazów wideo, intrygowała i zachęcała do poszukiwań stojącej za nią narracji.

W Galerii Szarej – podczas pierwszej indywidualnej wystawy Magdy – tym, co spaja i tworzy kontekst ekspozycji, jest publikacja, zawierająca teksty: eseje teoretyczne i anegdotyczne, autoanalizy metody i motywacji. „Nie jestem już osobą.” to szczególny rodzaj manifestu, wielomedialna aranżacja, pozwalająca – podobnie jak wcześniej we Wrocławiu – zatrzymać się na poziomie estetyki „poruszonych obrazów” i „subiektywnych przeniesień”, czy obiektów, albo podjąć zaproszenie do poszukiwania odpowiedzi na pytanie „o czym to jest?”. Można dać się uwieść opowieści lub babrać w bebechach, jak kto woli, po drodze znajdując trupy, melancholię, niepewność, chłodną analizę i recykling idei. Bo to, co finalnie prezentowane jest w galerii, w praktyce Magdy jest wycinkiem precyzyjnie wybranym z katalogu ujęć, rzeczy, sytuacji, reprezentującym proces i stany, które do tej prezentacji prowadzą.

Magda ustawia się w pozycji tricksterki. Poszukując teoretycznych odpowiedzi i praktycznych rozwiązań, jakkolwiek banalnie czy pretensjonalnie to nie brzmi, gra z tradycjami i normami sztuki (awangardy), estetyki, systemu. Ale też NIE TRZEBA tego widzieć ani wiedzieć, ponieważ twórczość Magdy z założenia jest też odpowiedzią na klasyczną definicję Władysława Tatarkiewicza, według której „sztuka jest odtwarzaniem rzeczy, bądź konstruowaniem form, bądź wyrażaniem przeżyć – jeśli wytwór tego odtwarzania, konstruowania, wyrażania jest zdolny zachwycać bądź wzruszać, bądź wstrząsać”.
Krzysztof Dobrowolski

//////////////////

Magdalena Kieszniewska ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach na Wydziale Artystycznym, gdzie obecnie się doktoryzuje. Studiowała też dziennikarstwo.

Dokumentacja wystawy
Wideo-oprowadzanie
Publikacja towarzysząca wystawie
Wybrane filmy z wystawy - playlista